تبلیغات
معارف اسلامی - آداب معاشرت
تاریخ : شنبه 2 آبان 1388 | 05:00 ب.ظ | نویسنده : امیرحسین شعیبی

آداب معاشرت

در میان جمع، بشّاش و گشاده رو و در تنهایى، سیمایى محزون و متفكّر داشت.
هرگز به روى كسى خیره نگاه نمىكرد و بیشتر اوقات چشمهایش را به زمین مىدوخت.
اغلب دو زانو مىنشست و پاى خود را جلوى هیچ كس دراز نمىكرد.
در سلام كردن به همه، حتّى بردگان و كودكان، پیشدستى مىكرد و هر گاه به مجلسى وارد مىشد نزدیكترین جاى را اختیار مىنمود.
اجازه نمىداد كسى جلوى پایش بایستد و یا جا برایش خالى كند.
سخن همنشین خود را قطع نمىكرد و با او طورى رفتار مىكرد كه تصوّر مىشد هیچ كس نزد رسول خدا از او گرامىتر نیست.
بیش ا ز حدِّ لزوم سخن نمىگفت، آرام و شمرده سخن مىگفت و هیچ گاه زبانش را به دشنام و ناسزا آلوده نمىساخت.
در حیا و شرمِ حضور، بى مانند بود.
هر گاه از رفتار كسى آزرده مىگشت ناراحتى در سیمایش نمایان مىشد، ولى كلمه گِله و اعتراض بر زبان نمىآورد.
از بیماران عیادت مىنمود و در تشییع جنازه حضور مىیافت.
جز در مقام داد خواهى، اجازه نمىداد كسى در حضور او علیه دیگرى سخن بگوید و یا به كسى دشنام بدهد و یا بدگویى نماید.
 




طبقه بندی: پیامبر(ص)،